Απλά υπέροχα...

Posted by Asfalitis | Posted in , | Posted on 2:10 μ.μ.

0

Τι υπέροχη μέρα να ζεις και αναπνέεις η σημερινή! Νιώθω μήτε ερωτευμένος! Τα πουλάκια κελαιδούνε, ο ήλιος λάμπει , το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα άνοιξε και υποδέχτηκε τους πρώτους 56 εξωελλήνιους κρατούμενους. Απλά υπέροχα... ήδη εδώ στα δυτικά ο αέρας είναι πιο καθαρός, φρέσκος και γλυκός και μου φαίνεται κιόλας πως οι δρόμοι είναι λίγο πιο καθαροί από σκουπίδια και σκόνη. Μπορεί να είναι η ιδέα μου αλλά νομίζω πως λίγο έχει ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ! Ή πέρασε από εδώ κοντά η επαναστατική οργάνωση καθαριότητας Ζαντενίστας και δεν τους πήρα χαμπάρι; Δεν είμαι σίγουρος. Πάντως νιώθω το επίπεδο του καθαρού ελληνισμού να ανεβαίνει ραγδαία. Οπου και αν περάσεις, όπου και αν πας, στο καφενείο, στο κυνηγετικό σύλλογο, στο σύνδεσμο του ολυμπιακού, στο αστυνομικό τμήμα, στις δημόσιες τουαλέτες..παντού! ο κόσμος ένα πράγμα συζητά: χρυσά αυγά στη βουλή! Σαν από θαύμα του αγίου οι άνθρωποι ξεστραβώθηκαν! Φωτήστηκαν ξαφνικά από το άγιο φως του ελληνισμού και μπήκαν, με το δεξί, στο καλό το δρόμο! Αποδίδει καρπούς τελικά όλη αυτή η προπαγάνδα και η τρομοκράτηση των ΜΜΕ. Νά ναι καλά οι ιδιοκτήτες των καναλιών, δηλαδή οι εφοπλιστές, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι τραπεζίτες που, εκτός από τα κόμματα, ελέγχουν και τη κοινή γνώμη δίνοντας μας ελπίδα για μια μεγκάλη ελάντα. Συγχαρητήρια βεβαίως και στα τοπικά μας ΜΜΕ (ΕΡΜΗΣ, ΗΜΕΡΑ ΤΣΗ ΖΑΚΥΝΘΟΣ) που με αίσθηση "ευθύνης" και ρουφιανιάς προβάλουν και διαφημίζουν τον ναζισμό σαν κάτι απολύτως φυσιολογικό και ανθρώπινο. Μόνο καμιά δεκαριά ανθρώπους έχει δολοφονήσει (γνωστές δολοφονίες) ο "λαϊκός σύνδεσμος χρυσή αυγή" στο ελάντα, σιγκά. Σαν καλοί χριστιανοί πρέπει να τους συγχωρέσουμε όπως άλλωστε έκανε και η εκκλησία μας υπό τον μητροπολίτη Ζακύνθου Διονύσιος ο Δ' που έστειλε τους παπάδες του να ευλογήσουν τα νέα γραφεία της Χ.Α. στην Αγ.Τριάδα το Σάββατο το απόγευμα στα εγκαίνια, νομιμοποιώντας έτσι στις συνειδήσεις του άβουλου κόσμου τον ναζισμό. Μπράβο φασιστοπουστρόπαπες για την συμβολή σας στην εξάπλωση τις ιδεολογίας του μίσους και της ανευ-ελευθερίας, όπως κάνατε και με τη χούντα των συνταγματαρχών, τους ναζί κατακτητές, αλλά και παλιότερα...
Να μην ξεχάσουμε να πούμε και ένα μεγκάλο ευχαριστώ στα συνάδελφα μπατσάκια που, σταθμευμένοι απέξω, προστατεύουν τα γραφεία (της Χ.Α.) κάθε νύχτα όλη νύχτα,  και τσαμπουκαλεύονται σε όποιον "ύποπτο" περάσει από κοντά και κινήσει υποψίες απλυσιάς. Τουλάχιστον δεν κατασπαταλόνται όλα τα χρήματα του δημοσίου τζάμπα.
Αχ...όλα είναι απλά υπέροχα...



Ντροπή και αίσχος στον "ερμή" και στην "ημέρα τση ζάκυνθος"

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in , | Posted on 11:07 π.μ.

2

Ντροπή και αίσχος. Τίποτα άλλο. Ντροπή και αίσχος που οι δύο μεγαλύτερες τοπικές μας εφημερίδες που θέλουν να λέγονται και σοβαρές και υπεύθυνες να διαφημίζουν και να προπαγανδίζουν μια ναζιστική οργάνωση όπως αυτή της χρυσής αυγής. Η χρυσή αυγή είναι μια εγκληματική συμμορία με πλούσιο βιογραφικό δολοφονιών και ξυλοδαρμών μεταναστών, κοινωνικών αγωνιστών κ.α. Δεν είναι άλλο ένα κόμμα. Δεν είναι ακροδεξιοί. Είναι ναζί. Στην Ελλάδα που θρήνησε εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς από το φασισμό. Στη Ζάκυνθο που είμαστε τόσοι και τόσοι που χάσαμε τους παππούδες μας, τους πατεράδες μας, τους φίλους και συγγενείς μας στο ζυγό του ναζισμού. Τόσο μικρή είναι η μνήμη σου ζακυνθινέ; Ντροπή και αίσχος. Δεν θα πω τίποτα άλλο. Ντροπή και αίσχος.


Οι Πολυεθνικές και ... το εγχώριο βοτανικό ολοκαύτωμα

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in , | Posted on 5:00 μ.μ.

0

...πλήρης παράδοση της ελληνικής βιοποικιλότητας στα μονοπώλεια
Του Αλέξανδρου Λαλάκου
Οι σφοδρές και «βίαιες» εξελίξεις που έφερε η τεχνολογική επανάσταση των πολυεθνικών εταιρειών, η λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη στον αγροτικό χώρο διατάραξαν και μείωσαν δραματικά, τη βιοποικιλότητα σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα. Η μαζικοποίηση και εντατικοποίηση της γεωργίας συνετέλεσε στην εξαφάνιση ντόπιων φυτών ή ζώων και στην αντικατάστασή τους από υβρίδια και μεταλλαγμένους οργανισμούς υψηλών αποδόσεων. Η επιβολή των υβριδίων στην αγροτική φύση, είχε σαν αποτέλεσμα την απώλεια του γενετικού δυναμικού, που χαρακτηρίστηκε επιστημονικά ως «Γενετική Διάβρωση». Στην ουσία όμως πρόκειται για ένα βοτανικό ολοκαύτωμα. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι μόνο το 1% των ντόπιων ποικιλιών σιταριού και το 2-3% των ποικιλιών λαχανικών, που υπήρχαν πριν από 50 χρόνια στην Ελλάδα, καλλιεργούνται ακόμη. Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να συμβαίνει, όταν ένα σημαντικό μέρος των ειδών διατροφής μας, όπως τα οπωροκηπευτικά, το σιτάρι και το καλαμπόκι, παράγονται από φυτά κατασκευασμένα σε εργαστήρια ξένων χωρών, από τα λεγόμενα δηλαδή βελτιωμένα φυτά ή υβρίδια. Η προσπάθεια παραγωγής όμορφων στην όψη προϊόντων, αλλά όχι απαραίτητα και στη γεύση από τα εργαστήρια, οδήγησε στον παραγκωνισμό των μυρωδάτων και γευστικών οπωροκηπευτικών μας. Το αποτέλεσμα είναι εμφανές: οι πάγκοι γεμίζουν με ντομάτες Ολλανδίας ή κάποιας άλλης χώρας με δυνατότητα παραγωγής σπόρων, οι οποίες επιβαρύνονται με μεγάλες ποσότητες φυτοφαρμάκων, προκειμένου να επιβιώσουν στο νέο περιβάλλον. Παράλληλα, η νέα τακτική εξαφανίζει την ποικιλομορφία και τη διαφορετικότητα μέσα στη φύση, με αντάλλαγμα την παραγωγή 30 μόνο ποικιλιών καλαμποκιού αντί 200, που καλλιεργούνταν παλαιότερα στην Ελλάδα..

Είναι ένας μπάτσος ...

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 2:49 μ.μ.

0

Είναι ένας μπάτσος που κρατάει στο ένα χέρι μια Ιλιάδα
και στο άλλο μια Οδύσσεια.
Ξαφνικά σκάει ένας ανορχοαυτονομαριστεράπλυτος
του αρπάζει τα δύο βιβλία και αρχίζει να τρέχει.

Πιο είναι το ηθικό δίδαγμα;

Which Side Are You On? Natalie Merchant - Florence Reece

Posted by Andy Capp | Posted in | Posted on 2:14 μ.μ.

0



Συνελήφθη εξωελλήνιο ον

Posted by Asfalitis | Posted in , | Posted on 3:27 μ.μ.

5

Άλλο ένα έγκλημα κατά της ελληνικότητας εξαρθρώθηκε από την χελληνική αστυνονία σε συνεργασία χελλήνων ακτιβιστών, προχτές το απόγευμα στην περιοχή Γαϊτάνι Ζακύνθου. Υπερπαρτιώτες υπάλληλοι σούπερ μάρκετ εντόπισαν μαυριδερό εξωελλήνιο να περιφέρεται ανάμεσα ΜΑΣ σε διάδρομο του καταστήματος και αμέσως έπεσε συναγερμός! Αφού τον ακινητοποίησαν με αίλουρες αρχαιοελληνικές  κινήσεις αστραπή, και φώναξαν το επαναστατικό ελληνικό σύνθημα "φερε πίσω τα κλεμμένα",  βρήκαν μέσα στην εξωέλληνη στολή του έναν αφρό ξυρίσματος(!) και μια οδοντόκρεμα(!) κλεμμένα από το ελληνικής ιδιοκτησίας σούπερ μάρκετ!!!! Αμέσως κάλεσαν την αστυνονία η οποία σε κλασήματα του δευτερολέπτου περικύκλωσαν το άτυχο σούπερ μάρκετ και κάλεσαν ενισχύσεις από το Πύργο. Συνέλαβαν τον κακοποιό εξωελλήνιο και τον οδήγησαν στη δικαιοσύνη. Αφού διαπίστωσαν πως ο εγκληματίας δεν κατείχε τα απαραίτητα έγγραφα παραμονής του στη παρτίδα μας τον κλείσανε με περίσσιο ελληνικό πάθος βαθιά στα μπουντρούμια, όπως του αξίζει, της Α.Δ.Ζ. όπου και θα παραμείνει και θα τρώει τζάμπα από λεφτά των Ελλήνων φορολογούμενων έως ότου απελαθεί στο πλανήτη του. Πηγές μέσα από το τμήμα ασάφειας Ζακύνθου αναφέρουν πως το περιβόητο εγκληματικό εξωελλήνιο δεν αποκλείεται να ετοίμαζε τρομοκρατική επίθεση κατά χελλήνων πελατών καθώς τα επικίνδυνα υλικά που έκλεψε συνδυάζονται με ξυραφάκια και οδοντόβουρτσα και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για το κλέψιμο δουλειάς από ΜΑΣ. Μπράβο στα παλικάρια της ΧΕΛΛΑΣ που προστάτεψαν για άλλη μια φορά τον πολίτη από τους κακούς ξένους αλλά και στους ρουφιάνους που με περίσσια αίσθηση ευθύνης και παρτιωτισμού συνέβαλαν στην απονομή της δικαιοσύνης.


 Περισσότερες πληροφορίες εδώ : Η λέρα τση Ζάκυνθος

Stand-Up Comedy απέναντι σε εθνικισμό και ρατσισμό

Posted by NOIZ | Posted in , | Posted on 1:27 μ.μ.

0

Έρχονται στιγμές που ενώ βομβαρδίζεσαι από αναλύσεις για «ανακατάληψη της χώρας μας» από τους βαρβάρους, για το αν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης πρέπει να γίνουν εδώ ή εκεί, για το πόσο ανεπρόκοποι και επικίνδυνοι είναι οι μετανάστες σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές Έλληνες, οι οποίοι Έλληνες είναι ανεπρόκοποι και επικίνδυνοι σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές Γερμανούς, και γενικά οι πιο φτωχοί και αδύναμοι είναι και οι πιο ανεπρόκοποι και επικίνδυνοι σύμφωνα με σοβαρούς αναλυτές παγκοσμίως, κάτι τέτοιες στιγμές λοιπόν νιώθεις την παντοδύναμη θεά Βλακεία να σε σκεπάζει, κι η ιδέα να εφαρμόσεις απέναντί τους όσα μάθαινες τόσα χρόνια για κανόνες λογικής και ανθρώπινα δικαιώματα να μοιάζουν το ίδιο αποτελεσματικά με το να μάθαινες σε ένα σκύλο πώς παίζεται το σκάκι. 
Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι οι πιο φανατικοί πιστοί της εν λόγω θεάς κατά κανόνα επικαλούνται το ένδοξο παρελθόν και το μεγαλείο της ελληνικής φυλής, για το οποίο μάλιστα αισθάνονται εξαιρετική υπερηφάνεια, και θεωρούν εαυτούς και τους αρχαίους ημών ένα και το αυτό.
 Με την ευκαιρία ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά δείγματα τέτοιων πρωταθλητών:

Απευθείας απόγονος του Σωκράτη




Απευθείας απόγονος του Λεωνίδα (ψυχή τε και -εμφανώς- σώματι),
 παρέα με τους απευθείας απογόνους των 300 συντρόφων του.



Απευθείας απόγονοι του Δημοσθένη
 ( ένα δείγμα απαράμιλλης δημηγορίας *εδώ*) 


 Τέτοιες στιγμές τη λύση έρχεται να τη δώσει το γέλιο. Απολαύστε στο ακόλουθο βίντεο τον Doug Stanhope να δίνει τη δική του προσέγγιση στα παραπάνω θέματα. Αν και μιλάει για την Αμερική, νομίζεις ότι μιλάει (και) για την Ελλάδα.

 

Ολόκληρο το special (από το οποίο πήρα το συγκεκριμένο απόσπασμα) διάρκειας 1 ώρας μπορείτε να το δείτε εδώ: http://vimeo.com/32822173

Με την ευκαιρία, επισκεφτείτε οπωσδήποτε το ιστολόγιο από το οποίο προέρχεται το βίντεο:


 Πρόκειται για μια πλούσια συλλογή επιλεγμένων αποσπασμάτων (ή και ολοκληρωμένων) stand up comedies, μεταφρασμένων και υποτιτλισμένων στα ελληνικά, συνοδευόμενα από σχετικές πληροφορίες για τον εκάστοτε καλλιτέχνη, το υλικό του κλπ. Για τους καιρούς που ζούμε είναι βάλσαμο!
 Αν και η θεματολογία τους καλύπτει τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα), εμείς θα κλείσουμε στο ίδιο μήκος κύματος, αναδημοσιεύοντας από εδώ δύο ακόμα σχετικά βίντεο με τους υπέροχους Bill Hicks και George Carlin.

CATASTROIKA (Nτοκιμαντέρ)

Posted by NOIZ | Posted in | Posted on 1:10 μ.μ.

0

Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή.
Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας. Εξετάζοντας παραδείγματα ιδιωτικοποιήσεων και απορρύθμισης στις πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης προσπαθεί να προβλέψει τι θα συμβεί αν το ίδιο μοντέλο εφαρμοστεί σε μία χώρα υπό καθεστώς επιτήρησης...
Ο Σλαβόι Ζίζεκ, η Ναόμι Κλάιν, ο Λούις Σεπούλβεδα, ο Κεν Λόουτς και ο Γκρεγκ Πάλαστ μιλούν για την πολιτική του μνημονίου, την ελληνική κυβέρνηση, αλλά και την επίθεση εναντίον της Δημοκρατίας στην Ευρώπη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης. Ακαδημαϊκοί όπως ο Ντάνι Ρόντρικ, ο Άλεξ Καλίνικος, ο Μπεν Φάιν, ο Κώστας Δουζίνας, ο Ντιν Μπέικερ, ο Γιώργος Κατρούγκαλος και ο Σπύρος Μαρκέτος περιγράφουν άγνωστες πτυχές των ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Όπως και στο Debtocracy, βασικός παραγωγός της CATASTROIKA είναι οι θεατές που συνεισφέρουν οικονομικά αλλά και με ιδέες στη δημιουργία της. Το ντοκιμαντέρ θα είναι διαθέσιμο δωρεάν, χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης. Αρχεία υψηλής ανάλυσης θα διατίθενται για δωρεάν προβολές σε τηλεοπτικούς σταθμούς, κινηματογράφους αλλά και εκδηλώσεις.
Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της CATASTROIKA υπογράφουν οι δημοσιογράφοι Άρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, ενώ την επιστημονική επιμέλεια έχει ο Λεωνίδας Βατικιώτης. Τη μουσική επένδυση του ντοκιμαντέρ προσφέρει το συγκρότημα Active Member και ο Ερμής Γεωργιάδης, ενώ το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου. Την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία Infowar Productions και ο Θάνος Τσάντας.

Αποχή: H δική μου παράκαμψη.

Posted by NOIZ | Posted in | Posted on 7:08 μ.μ.

0


Είναι κάποιες στιγμές που έχω την αίσθηση ότι τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Ένας λαός που ξεχνά τόσο γρήγορα , όσο γρήγορα θυμάται όταν τον συμφέρει. Βλέπω στην TV όλους αυτούς που πηγαίνουν και χειροκροτούν τους «βιαστές» τους. Βλέπω ακόμα να υπάρχουν μέσω των ΜΜΕ κάτι τύποι σαν τον Σαμαρά ή τον Βενιζέλο. Βλέπω ένα «λαό» να ασχολείται ακόμα με το «τί» θα ψηφίσει. Έναν «λαό» που μυαλό δεν βάζει. Έναν «λαό» που αφού δεν μπορεί να βρει μία καινούργια ιδέα, ένα καινούργιο πρόταγμα, μοιάζει να επιστρέφει ψυχαναγκαστικά στις βεβαιότητες που τον καταδίκασαν στη στέρηση των όποιων δικαιωμάτων είχε. Ένας «λαός» που επειδή αδυνατεί να γεννήσει μία καινούργια ιστορία, επαναφέρει μέσα από το μπαούλο του την ίδια, παλιότερη ιστορία, προκειμένου να επιβεβαιώσει  την ύπαρξή του.

Μία κοινωνία που οι εξουσιαστές, τους οποίους η ίδια επέλεξε μέσα από ένα σύστημα που δεν της επιτρέπει κάτι άλλο, την εξαφάνισαν πολιτικά. Τώρα προσπαθεί μέσω του ίδιου συστήματος, των εκλογών, να αποδείξει στον εαυτό της, ότι μπορεί ακόμα να σκέφτεται προκειμένου να φτιάξει μία νέα πραγματικότητα. Όλη της η πραγματικότητα όμως περνά μέσα από τα φίλτρα των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων και των συμβάντων των τελευταίων τριών ετών που της έκαναν το καλό να ξυπνήσει πολιτικά για λίγο και να… αλλάξει πλευρό. Κάτι είναι και αυτό. Αδυνατεί να κατανοήσει όσα έχουν συμβεί, ίσως ζαλισμένη από τα απανωτά «σοκ», αν δεχθούμε τη σωστή κατά την γνώμη μου θεωρία της Ναόμι Κλέϊν, ίσως όμως και εξαιτίας της ανυπαρξίας των απαιτούμενων νοητικών εργαλείων για μια τέτοιου είδους κατανόηση. Την ίδια στιγμή δεν μπορεί να κοιτάξει μπροστά, τί θα κάνουν αυτοί που πρόκειται να εκλέξει; Γιατί θα τους εκλέξει. Αυτό είναι το σίγουρο.

Η νύχτα των παλιάτσων

Posted by RossoNero | Posted in , | Posted on 7:58 μ.μ.

1


Ευχαριστούμε τους φίλους Τσιριτσάντζουλες για το άφθονο γέλιο, τη βαθιά συγκίνηση και τον προβληματισμό που μας χάρισαν μέσω της "Νύχτας των Παλιάτσων". Ήταν μια ξεχωριστή νύχτα, η επήρεια της οποίας βαστάει ακόμα.

Η ιστορία μιας ψήφου

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 1:18 μ.μ.

0

Αν και κάποιοι λένε πως είμαι το βασικό συστατικό της δημοκρατίας, εγώ θα αυτοσυστηθώ ως ένας απλός φάκελος με γαλάζιες ρίγες και αυτοκόλλητη ταινία μέσα στο οποίο τοποθετούν κάθε λίγα χρόνια, με τελετουργική συγκίνηση και δάκρυα, ένα διπλωμένο, σταυρωμένο χαρτάκι. Κάθε τέσσερα χρόνια το αργότερο, στοιβαγμένη σ’ ένα σωρό από άλλα αδελφάκια, με μοιράζουν σ’ ενθουσιώδεις πολίτες, που μυστικά, υπό την προστασία του παραβάν, ασκούν το «δημοκρατικό τους δικαίωμα». Απ’ ότι έχω ακούσει, είμαι πολύ σημαντική, αν και δε νιώθω έτσι. Έχουν περάσει από μέσα μου ονόματα χιλιάδες, από καραβανάδες έως λιμοκοντόρους, κι από γλείφτες ως σοβαροφανείς καθηγητάκους ή απλοί πολίτες, εργάτες, φοιτητές, μικροεισοδηματίες που φόρεσαν γραβάτα για την περίσταση. Πάντα ανυπομονούσα να συναντήσω πίσω απ’ τη μπλε κουρτίνα, κάποιον διστακτικό, κάποιον που το σκεφτόταν, κάποιον που την τελευταία στιγμή θα μ’ έσκιζε και θα τους έστελνε στο διάολο. Αλλά μπα…


Εν έτει 2012, μ’ ετοιμάζουν πάλι για το «δημοκρατικό» τους καρναβάλι. Ένα καρναβάλι στο οποίο παίρνουν μέρος οι ιερείς του μονοδρόμου και τα ατίθασα παιδιά του αντιμονόδρομου, αυτοί που μέσα από τις βαρύγδουπες δηλώσεις τους τα ξέρουν όλα, βαφτίζουν ουτοπιστές και τεμπέληδες όποιους διαφωνούν μαζί τους, υψώνοντας το δισκοπότηρο της απόλυτα αναγκαίας εξαθλίωσης «εις το όνομα της αγοράς και του κέρδους δεηθώμεν» • ή οι αυτόκλητοι γνώστες των επιθυμιών του λαού ολόκληρου και κάθε «πολίτη» προσωπικά. Ακόμη και ονόματα χιτλερικών τραμπούκων θα φιλοξενήσω στα σωθικά μου φέτος. Όχι ότι παλιότερα ήταν καλύτερα, βέβαια ή πως δεν εγκόλπωνα ένα σωρό καθάρματα που προσποιούνταν πως έγιναν πράοι και σκεπτικιστές – αλλά αυτή τη φορά θα καμαρώνουν απερίφραστα προσκηνώντας το μουστάκι του αγαπημένου τους Αδόλφου. Από πάντα, κάθε σταυρός απαντούσε σ’ εκατοντάδες Θα, κάθε ψήφος ανταποκρινόταν σε προεκλογικές μυθοπλασίες και υποσχέσεις για χάρη των αριθμών.

Είμαι, λοιπόν, εγώ το μέσο αλλαγής; Έχω καταφέρει ποτέ να αλλάξω ριζικά κάποια κατάσταση; Πάντα με χρησιμοποιούσαν για τον κατευνασμό της αντίδρασης και την ικανοποίηση κάθε ματαιοδοξίας, για το βόλεμα σε μια ασφαλή θεσούλα. Αυτό που αδυνατώ να το συλλάβω, είναι το εξής: γιατί, μετά από τόσες και τόσες μου αποτυχίες, συνεχίζουν να ελπίζουν σ’ εμένα; Γιατί με πλαισιώσανε σ’ ένα σύστημα που ανόητα βαφτίσανε δημοκρατία ενώ στην πραγματικότητα εγώ το μόνο που μπορώ να προσφέρω είναι μια ολιγαρχία ή το συγκάλυμμα μιας κυβέρνησης που ρομποτικά την ελέγχουν κάποιοι αριθμοί; Γιατί τόση διαφήμιση, τόσες κόντρες, τόσος σαματάς γύρω από ένα εκ των προτέρων χαμένο παιχνίδι; Φαίνεται πως τόσοι αιώνες επαναστατικής πράξης, τόσες καλογραμμένες θεωρίες δεν άλλαξαν καθόλου τις τηλεοπτικά διαμορφωμένες συνειδήσεις. Φαίνεται πως το θέαμα και τα μικρά χαρούμενα πανηγυράκια δεν αφήνουν περιθώρια να σκεφτεί κανείς κάτι καλύτερο. Είναι χρήσιμα κι αυτά για την καταστολή της σκέψης και της κριτικής ικανότητας.

Πολλοί θεωρούν πως δεν έχουν άλλη λύση, πέρα από μένα! Όσο μ’ έχουν στριμωγμένη μες στις κούτες, στα πολυετή κενά ανάμεσα στις δημοκρατικές τους αναλαμπές, κάθομαι και σκέφτομαι, σκέφτομαι τρόπους για να τους βοηθήσω. Ίσως, λέω καμιά φορά στ’ αδέρφια μες στην κούτα, αν αυτοκτονούσαμε μαζικά, εμείς οι ψήφοι – φάκελοι, να σκαρφίζονταν κάτι άλλο. Ν’ αναγκάζονταν να επινοήσουν εκ νέου τη δημοκρατία τους. Ν’ αναγνώριζαν πίσω απ’ τις μάσκες των αντιπροσώπων το πρόσωπο του αδηφάγου για δόξα – χρήμα – κυριαρχία κτήνους. Ν’ αναγνώριζαν πίσω απ’ τη δική τους μάσκα του υπάκουου καταναλωτή τον ελεύθερο πολίτη, αυτόν που έχει την ικανότητα να μοιραστεί, να ζήσει στο έπακρο πίνοντας τους χυμούς του φρούτου της ζωής και όχι απλά ροκανίζοντας τη φλούδα. Δεν ξέρω αν πράγματι μπορούν, κάποιες φορές χάνω κάθε μου ελπίδα, κάποιες άλλες ανακτώ την πίστη μου στην εν δυνάμει δημιουργικότητα τους.

Παίρνω θάρρος, θαυμάζοντας την επαναστατική ορμή του Μάη του 68, τους λυσσασμένους για ελευθερία των δρόμων του Παρισιού, την Γένοβα του 2001, απ’ την αραβική άνοιξη, απ’ την Πουέρτα Ντελ Σολ, την Οαχάκα, το Σιάτλ, τους καταληψίες της Γουόλ Στριτ… Ανακτώ τις ελπίδες μου βλέποντας εικόνες από τους εξεγερμένους του Δεκέμβρη του 08, που δημιούργησαν στους δρόμους καταστρέφοντας ό,τι τους καταστρέφει. Ακόμη και σήμερα, την ώρα που μιλάμε, η φλόγα των προσδοκιών μου ξαναφουντώνει, χαζεύοντας στους δρόμους όλο και περισσότερους ριζοσπαστικοποιημένους νέους, όλο και δυναμικότερα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, όλο και μεγαλύτερη αμφισβήτηση για κάθε ετερόνομο θεσμό. Μου φαίνεται, πως ήρθε η ώρα να κάνω το δικό μου βήμα, έστω κι αν δεν μ’ ακολουθήσουν άλλα ψηφοδέλτια. Ήρθε η ώρα να πάψω να ‘μαι μέρος αυτής της διαδικασίας που ανακυκλώνει και διαιωνίζει ετερόνομες δομές, ν’ αφήσω χώρο σε νέα προτάγματα, νέα εργαλεία, νέες καταστάσεις. Ήρθε η ώρα ν’ αυτοπυρποληθώ, φωνάζοντας:

Φωτιά στις κάλπες και στους καναπέδες



Vivir La Utopia (Zώντας την Ουτοπία)

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 6:56 μ.μ.

0







- ΜΕΤΑΓΛΩΤΤΙΣΜΕΝΟ - TRANSLATED IN GREEK LANGUAGE -
Η ιστορία της ισπανικής επανάστασης όπως τη διηγούνται 30 πρωταγωνιστές και πρωταγωνίστριές της. Το ντοκιμαντέρ ξεκινά από τη διαμόρφωση του εργατικού κινήματος και των ιδεών του ελευθεριακού κομμουνισμού και την παράλληλη άνοδο της δεξιάς και του φασισμού. 
Στις 16 Ιουλίου του 1936 οι αναρχικοί νικούν τους φασίστες, έρχονται όμως σε ρήξη και με το ίδιο το κράτος και την εξουσία τηνοποία και δεν αποδέχονται. Σχηματίζεται η Επιτροπή Αντιφασιστικών πολιτοφυλακών και εγκαθιδρύεται ο ελευθεριακός κομμουνισμός. Κολεκτιβοποίηση αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής, κατάργηση του χρήματος σε πολλές περιοχές. Εξίσωση δικαιωμάτων αντρών και γυναικών, νομιμοποίηση της έκτρωσης στην Καταλονία.
Η κατάσταση με το στρατό του Φράνκο δυσκολεύει. Οι κομμουνιστές αποκτούν δύναμη, ενώ επανεμφανίζονται τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η πρώτη αναρχική επανάσταση χτυπιέται από παντού. Ο Φράνκο είναι ο τελικός νικητής. Όσοι δε θέλουν να φύγουν καταλήγουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως αυτό στην Albaterra.

Errico Malatesta: Ο Αναρχισμός και η Οργάνωση

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 6:45 μ.μ.

0

Από τη βιβλιοθήκη του Infoshop, Μετάφραση: Θοδωρής Σάρας
"Malatesta: His Life & Ideas" ed. Vernon Richards. London: Freedom Press, 1993.
http://www.infoshop.org/library/Errico_Malatesta:Anarchism_and_Organisation
http://www.spunk.org/texts/writers/malatest/sp001864.html

Η οργάνωση η οποία είναι μετά από όλα, τελικά η πρακτική της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, είναι μία φυσική και αναγκαία συνθήκη της κοινωνικής ζωής· είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός που πιέζει τον καθένα, τόσο στην ανθρώπινη κοινωνία γενικά, όσο και σε κάθε ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι εργάζονται για έναν κοινό αντικειμενικό στόχο.

Από τη στιγμή που η ανθρωπότητα ποτέ δεν επιθυμούσε ούτε μπορούσε να ζήσει στην απομόνωση είναι αναπόφευκτο ότι αυτοί οι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα μέσα, ούτε μία επαρκώς αναπτυγμένη κοινωνική συνείδηση για να τους επιτρέψει να συνεταιριστούν ελεύθερα με εκείνους που έχουν κοινά μυαλά και συμφέροντα, να υποτάσσονται στην οργάνωση από άλλους, γενικά θεσμίζοντας ως τάξη ή ως κυρίαρχη τάξη, με σκοπό την εκμετάλλευση της εργασίας των άλλων για προσωπικό πλεονέκτημα. Και η αιωνόβια εκμετάλλευση των μαζών από μία μικρή προνομιούχα ομάδα έχει υπάρξει πάντα το αποτέλεσμα της ανικανότητας των καταπιεσμένων να συμφωνήσουν μεταξύ τους για να οργανωθούν με άλλους για την παραγωγή, τη διασκέδαση και την πιθανή ανάγκη για να αμυνθούν ενάντια σε όποιον ίσως επιθυμούσε να τους εκμεταλλευτεί και να τους καταπιέσει. Ο Αναρχισμός υπάρχει για να θεραπεύσει αυτή την υπόθεση. (Il Risveglio, October 15, 1927)
Υπάρχουν δύο ομάδες ανάμεσα σε αυτούς που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί, με ή χωρίς επίθετο, οι υποστηρικτές και οι ενάντιοι στην οργάνωση. Εάν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.

Καταρχήν επιτρέψτε μας να ξεκαθαρίσουμε κάτι για τις διακρίσεις, αφού το ερώτημα είναι τριπλό: η οργάνωση ως αρχή και ως συνθήκη της κοινωνικής ζωής σήμερα και στη μελλοντική κοινωνία̒· την οργάνωση του αναρχικού κινήματος· και την οργάνωση των λαϊκών δυνάμεων και ειδικότερα των εργαζόμενων μαζών για αντίσταση στην κυβέρνηση και τον καπιταλισμό.

Όλα ήταν στη θέση τους.

Posted by NOIZ | Posted in | Posted on 5:49 μ.μ.

0

Όλα ήταν στη θέση τους.



Οι πεινασμένοι στην Αφρική.

Οι ειδικοί στην τηλεόραση.

Οι κακοί στη φυλακή.

... Οι αναρχικοί στα Εξάρχεια.

Αυτοί που αποφασίζουν στη Βουλή.

Τα λεφτά μας στα δάνεια.

Η αστυνομία στην επόμενη γωνία.

Τα σπίτια μας στις τράπεζες.

Οι εχθροί μας στην Τουρκία και τη Μακεδονία.

Τα πάρκινγκ μας στα πάρκα.

Η ψυχαγωγία μας στα bar.

Τα παιδιά μας στο σχολείο.

Οι φίλοι μας στο Facebook.

Η ..τέχνη στα μουσεία.

Οι επιθυμίες μας στις διαφημίσεις.

Τα δέντρα μας Χριστούγεννα στο Σύνταγμα.

Η ομορφιά στα κέντρα αδυνατίσματος.

O έρωτας στις 14 Φλεβάρη.

Εμείς στους τέσσερις τοίχους.
Πειθαρχία τέλος - Ζωή Μαγική



Η αστυνομία στην Αφρική.

Οι πεινασμένοι στις τράπεζες.

Τα Εξάρχεια στη Βουλή.

Οι αναρχικοί στην καρδιά μας.

Οι κακοί στα κέντρα αδυνατίσματος.

Οι φίλοι πλάι μας.

Τα bar στις φυλακές.

Αυτοί που αποφασίζουν στο σχολείο.

Τα λεφτά μας στα πάρκα.

Τα πάρκα στα πάρκινγκ τους.

Οι εχθροί μας στο facebook.

Οι ειδικοί στα σπίτια τους.

Η τηλεόραση στα σκουπίδια.

Η ψυχαγωγία στα σχολεία.

Η τέχνη παντού.

Οι διαφημίσεις στα μουσεία.

Τα παιδιά μέσα μας.

Τα μπαλέτα στους δρόμους.

Ο έρωτας στην επόμενη γωνία.

Τα σπίτια στα δέντρα.

Τα δέντρα στους δρόμους.

Η ομορφιά στους δρόμους .
Οι επιθυμίες μας στους δρόμους.

(κυκλοφορεί σε πολλούς "τοίχους" στο facebook)

Οι Τσιριτσάντζουλες ξανά κοντά μας

Posted by RossoNero | Posted in , , | Posted on 12:57 μ.μ.

1

Μήνυμα από το Νοσοκομείο Κιλκίς: Ανυπακοή και εξέγερση για να σταματήσουμε την καταστροφή

Posted by Andy Capp | Posted in | Posted on 2:56 π.μ.

0


Της Λέτας Ζωτάκη*

Το "κίνημα" της κατάληψης του Κιλκίς έδωσε ένα πρώτο ηχηρό μήνυμα, ότι όταν οι πολίτες από υπήκοοι γίνονται συνειδητοποιημένοι και ενεργοί, μπορούν να πετύχουν πολλά. Εκτός από το γεγονός ότι το σύστημα τρέμει τις κινητοποιήσεις που έχουν διάρκεια και κινηματικό χαρακτήρα, βοήθησε και εμάς τους ίδιους να αναμετρηθούμε με τους δικούς μας δισταγμούς και φοβίες, να γίνουμε ανυπάκουοι και τολμηροί και να κατανικήσουμε τους ενδοιασμούς μας, να πάμε κόντρα στην πεπατημένη, και να αμφισβητήσουμε τις παράνομες και αντικοινωνικές αποφάσεις της άρχουσας τάξης, δημιουργώντας εστίες εξέγερσης, ως συλλογικότητες με όραμα και προοπτική ανατροπής του καπιταλισμού.

Η ιδέα του Σπύρου Ραυτόπουλου που την υλοποιήσαμε εμείς στο Κιλκίς, είχε τα χαρακτηριστικά πραγματικά μιας πρωτότυπης ειρηνικής εξέγερσης και γι’ αυτό δεν είναι τυχαίο το ότι βρήκε τόσο μεγάλη απήχηση σε όλο τον πλανήτη. Εκτός όμως από το γεγονός ότι μας αφύπνισε και μας έκανε δυναμικότερους στο να διεκδικούμε τη ζωή μας και το μέλλον μας πίσω, είχε και μερικά στοιχεία που φρενάρουν αρκετά την αισιοδοξία που γέμισε τις καρδιές όλου του ανήσυχου κόσμου.

1.Η διαπίστωση ότι ο κόσμος δυστυχώς είναι ακόμη μουδιασμένος, είναι σε άγνοια ή δεν θέλει να "ξέρει" από φόβο. Άρα δεν ήταν έτοιμος ακόμη να δεχτεί την εξέγερση ως μονόδρομο. Άν και τώρα πια, διαπιστώνω πως ακόμη και οι πλέον αδιάφοροι, έχουν περάσει από την παθητικότητα και το ξάφνιασμα, στην οργή.
2 Το ότι χρειάζεται ενημέρωση, γιατί η γνώση είναι δύναμη και αυτό έγινε εμμέσως με τη δική μας κινητοποίηση αλλά και άμεσα μέσω των συγκεντρώσεων των πολιτών στο Δήμο, και μέσω των άμεσων συζητήσεων που κάναμε κατά τακτά διαστήματα στη διάρκεια των 3 εβδομάδων της κατάληψης, σε κάθε ευκαιρία.
3.Το ότι είναι απαραίτητο να νικήσουμε τις ενοχές και το φόβο των ανθρώπων που τα έχουν χαμένα μετά από αυτές τις αντικοινωνικές επιθέσεις που δέχτηκε τα τελευταία 2 χρόνια, όπου ήταν σαν να στέκεται πάνω σε κινούμενη άμμο, χωρίς καμιά εργασιακή και οικονομική σταθερά και με καταργημένα όλα τα εργασιακά και ανθρώπινα δικαιώματά του.

Η προσπάθειά μας πάντως να ξεσηκώσουμε τους νομοταγείς υπηκόους, προκαλώντας τους να γίνουν ανυπάκουοι, να σηκωθούν από την πολυθρόνα τους και τον καναπέ τους, να κλείσουν την τηλεόραση, και να αναλάβουν οι ίδιοι τις ευθύνες τους, έδρασε θετικά προς την κατεύθυνση της αφύπνισης. Επίσης, πέτυχε κατά ένα μεγάλο μέρος να ενεργοποιήσει την τάση των ανθρώπων για δράση συλλογική, με αλληλεγγύη και αυτοπεποίθηση. Οι λέξεις αυτές είχαν ξεχαστεί εδώ και χρόνια, μέσα στην καπιταλιστική «αχλή» μιας εικονικής ευμάρειας και τώρα ξαφνικά αποκτούν πάλι το νόημα και τη δυναμική που έχουν, στη σωστή τους διάσταση.

Η προοπτική για νέες κινητοποιήσεις στον τομέα της υγείας και -γιατί όχι- πιθανές εξεγέρσεις, (που προβλέπω ότι θα συμβούν και μάλιστα σύντομα), είναι και από τη μεριά τη δική μας ως εργαζομένων στο ΕΣΥ, αλλά και από την πλευρά των πολιτών που σε λίγο θα διαπιστώσουν ότι οι παροχές υγείας θα γίνουν δυσεύρετες έως και ανύπαρκτες.

Βάσει του νόμου 39/84 ο αριθμός των επιτρεπόμενων εφημεριών ανά βαθμίδα είναι οι Διευθυντές να περιορίζουν τις εφημερίες τους στις 4 μέρες ανά μήνα, οι Επιμελητής Α και Β στις 5 ενεργές και οι Ειδικευόμενοι στις 7 ενεργές. Με δεδομένο ότι τα περισσότερα τμήματα ή κλινικές έχουν από 1, 2 ή στην καλύτερη περίπτωση 4 γιατρούς στη δύναμή τους και η προοπτική να καλυφτούν τα κενά αποκλείεται παντελώς, προκύπτει μαθηματικά ότι όλες οι κλινικές και τα τμήματα του νοσοκομείου μπορούν να διαθέτουν εφημερεύοντες μόνον μέχρι το 2ο 15θήμερο εκάστου μηνός. Νευραλγικά τμήματα δε, όπως είναι ο τεχνητός νεφρός ή το μικροβιολογικό και η αιμοδοσία μπορούν να λειτουργήσουν μόνον τις πρώτες μέρες κάθε μήνα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ασφαλή προγράμματα εφημέρευσης μετά το πρώτο 10ήμερο και για τις κλινικές που μπορούν έστω να έχουν κάλυψη για λίγες περισσότερες μέρες.

Η υποχρηματοδότηση του ιδρύματος, επίσης, ως γνωστόν, κάνει τη λειτουργία του ιδρύματος περαιτέρω προβληματική, λόγω των σοβαρών ελλείψεων υλικών αναλώσιμων και εξειδικευμένων.
Από όλα τα ανωτέρω προκύπτει ότι οι έλληνες πολίτες, αλλά και ειδικότερα ο λαός του Κιλκίς και των γύρω περιοχών, θα στερούνται πλέον την υγειονομική τους κάλυψη από το νοσοκομείο μας για τουλάχιστον για 15 μέρες το μήνα.

Οι αποφάσεις της γενικής μας συνέλευσης είναι να κλείσουμε το νοσοκομείο, μετά από τις προκαθορισμένες ημερομηνίες, πέραν των οποίων η λειτουργία του καθίσταται πλέον επικίνδυνη, λόγω έλλειψης εφημερευόντων γιατρών. Εμείς καταγγέλλουμε την ανάλγητη τροϊκανή κυβέρνηση που μας υποχρεώνει να μην μπορούμε να εφημερεύσουμε (νόμιμα) με βάση το νέο νόμο, και προσανατολιζόμαστε σε δυναμικές κινητοποιήσεις ανάλογες με αυτές για τις οποίες το Κιλκίς έγινε διάσημο.

Έχουμε ήδη αποφασίσει να ενημερώσουμε τους δημότες καλώντας τους σε αντίσταση κατά των σχεδίων της κατοχικής κυβέρνησης, βγαίνοντας στο δρόμο και πηγαίνοντας πόρτα-πόρτα! Θα υποχρεώσουμε όλοι μαζί το Δήμο να πάρει ανοιχτά θέση κατά της γενοκτονικής αυτής πολιτικής και αν χρειαστεί να στηρίξει με δικές του πρωτοβουλίες και δυνάμεις το νοσοκομείο μας, ανταποκρινόμενος στις ηθικές και υλικές υποχρεώσεις του και στα καθήκοντα και τις δεσμεύσεις του απέναντι στο λαό του Κιλκίς. Οι προτάσεις στην τελευταία συνέλευσή μας ψηφίστηκαν παμψηφεί από όλο το σώμα της συνέλευσης.

Θέλουμε να κάνουμε λιανά σε όλους, ότι δεν γίνεται πια κανείς να ζει λουφάροντας και κρυμμένος, και να αφήνει την τύχη του στα χέρια άλλων. Ο «αντιπρόσωπός» τους θα τους καπελώσει για πολλοστή φορά, καταχρώμενος την εντολή τους, και αυτή τη φορά δεν θα είναι ανατάξιμη η ζημιά, αλλά οριστική και …αμετάκλητα δολοφονική. Επιδιώκουμε να προειδοποιήσουμε τον κόσμο για την καταστροφή που έρχεται και να τους ξεσηκώσουμε σε «απελευθερωτικό» αγώνα τον οποίο θα πρέπει να κάνει ο ίδιος αλλά και όλοι μαζί συλλογικά και συντονισμένα, γιατί αλλιώς είναι προκαθορισμένη η καταδίκη μας μέσα σε αυτήν την παγίδα που μας έβαλαν όλοι οι δοσίλογοι εθνοπατέρες μας και οι πάτρονές τους τραπεζίτες.

Με τις κινητοποιήσεις μας (που προβλέπονται μάλλον πολύ σύντομα) προειδοποιούμε πως τα νοσοκομεία είναι σε οριακή κατάσταση πια, πως όλο το ΕΣΥ καταρρέει σαν τραπουλόχαρτα, και ελπίζουμε να δώσουμε το μήνυμα της ανατροπής, πείθοντας τους πολίτες ότι τα κόμματα χρεοκόπησαν, ότι το πολιτικό σύστημα σύσσωμο μας δουλεύει, ότι γίνεται γενοκτονία, και ότι αν τους αφήσουμε τώρα, δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία γιατί στο μεταξύ θα μας εξοντώσουν. Πρέπει να πείσουμε τον κάθε πολίτη, να μην νομιμοποιήσει τους εκβιαστές και δολοφόνους του, παίρνοντας μέρος σε εκλογές-παρωδία. Να σταματήσει να νομιμοποιεί αυτό το σύστημα που καταρρέει από τις ίδιες του τις αντιφάσεις και τα ίδια του τα εγκλήματα.

Τέλος, ελπίζουμε να πείσουμε το λαό μας να διεκδικήσει μέσω συντακτικής συνέλευσης νέο καταστατικό χάρτη. Να διεκδικήσει θεσμούς που θα του εξασφαλίσουν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες που θα τον κάνουν πραγματικά και όχι μόνο κατ΄ επίφαση «κυρίαρχο λαό».


*Η Λέτα Ζωτάκη είναι πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Κιλκίς


Πηγή:Εφημερίδα Δράση

Εγκαινιά πρατηρίου...

Posted by Andy Capp | Posted in | Posted on 2:38 π.μ.

0

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Εγκληματίες και ναζί

Posted by RossoNero | Posted in , | Posted on 9:12 μ.μ.

0

 Σχετικά με την φασιστική επίθεση στο
Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων



Ξημερώματα Μ.Δευτέρας, γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα, ένα μαύρο αυτοκίνητο σταμάτησε στο στενό της Χατζημιχάλη Νταλιάνη και οι επιβαίνοντες του έσπασαν αναίτια την πόρτα του Κοινωνικού Στεκιού- Στεκιού Μεταναστών. Λίγα λεπτά νωρίτερα το ίδιο αυτοκίνητο είχε περάσει από τη Σαρπιδώνος με τους επιβαίνοντες να κραυγάζουν «ΑΙΜΑ ΤΙΜΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ».
Μετά από καταγγελία και αφού αυτόπτες μάρτυρες είχαν συγκρατήσει τον αριθμό του οχήματος, συνελήφθη ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, Δ. Θοδωρόπουλος. Έχει άραγε σχέση με τον Θοδωρόπουλο, ο οποίος μέσω youtube δηλώνει με υπερηφάνεια χρυσαυγίτης και κραυγάζει ενάντια στους «ανθέλληνες», χωρίς να παραλείπει να χαιρετήσει ναζιστικά, (δείτε το επισυναπτόμενο video) με τον ίδιο τρόπο δηλαδή που χαιρετούσαν οι ομοϊδεάτες του το ‘41 όταν έκαιγαν την Κάντανο και εκτελούσαν αγωνιστές στο Κοντομαρί;
Η Χρυσή Αυγή εδώ και χρόνια προσπαθεί να πείσει ότι είναι «νόμιμο», και «πατριωτικό» κόμμα. Οι πράξεις βέβαια των μελών της διαψεύδουν συνεχώς τις επίσημες δηλώσεις. Και επειδή αν αρχίσουμε να απαριθμούμε τις εγκληματικές πράξεις χρυσαυγιτών, ξεκινώντας από το ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής «Περίανδρο» που συμμετείχε σε δολοφονική επίθεση ενάντια σε φοιτητές και εκπαιδευτικούς, δεν θα τελειώσουμε ποτέ, ας σταθούμε στα πιο πρόσφατα γεγονότα στα Χανιά.
Ήταν πριν δυο χρόνια, που το Κοινωνικό Στέκι -Στέκι Μεταναστών δέχθηκε επίθεση από νεοναζί. Τότε αφού έσπασαν τη πόρτα, προσπάθησαν να βάλουν φωτιά και υπέγραψαν τις πράξεις τους με τη σβάστικα. Ήταν τότε που ο χρυσαυγιτης Σ.Καρεφυλάκης δήλωνε ότι «αυτό το προφίλ του βίαιου, κακού νεοναζί, δεν υπάρχει στη Χρυσή Αυγή». Λίγες μέρες αργότερα βέβαια ομοϊδεάτες του έβγαζαν μαχαίρια στην πλατεία Αγοράς. Όπως μαχαίρια έβγαλαν και πριν λίγες μέρες, στην 25η Μαρτίου σε καφετέρια στο Κουμ Καπί. Προφανώς και η προχθεσινή επίθεση στο Στέκι δεν είναι άσχετη με τα γεγονότα της 25ης Μαρτίου. Ήταν το αποτέλεσμα του μένους των νεοναζί ενάντια στον κόσμο που δεν σταματά να δηλώνει την αντίθεση του στις φασιστικές και ρατσιστικές ιδέες τους.
Όσο και αν προσπαθούν να πείσουν για το αντίθετο, όσο και αν δηλώνουν ότι φροντίζουν για την ασφάλεια των συμπολιτών τους, δεν πείθουν πια κανένα. Η χρυσή αυγή είναι μια ναζιστική συμμορία και τα μέλη της είναι ικανά μόνο για ξυλοδαρμούς μαχαιρώματα και επιθέσεις σε χώρους αλληλεγγύης.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τέτοιες εγκληματικές ενέργειες ούτε μας φοβίζουν, ούτε θα σταματήσουμε να δρούμε χτίζοντας γέφυρες αλληλεγγύης ανάμεσα στους πολίτες. Το μίσος και ο ρατσισμός έχουν θαφτεί εδώ και πολλά χρόνια στις συνειδήσεις των λαών, μαζί με το ναζισμό και το φασισμό.

http://www.youtube.com/watch?v=idFfZCT7WMQ&feature=related

Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών Χανίων
Χ"Μιχάλη Νταλιάνη 5, Χανιά

Ήταν ο κάποτε ο Βαγγέλης...

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 8:06 μ.μ.

1

Ήταν ο κάποτε ο Βαγγέλης, ένας άνθρωπος με πολύ υψηλό IQ. Λόγω αυτής της ιδιαιτερότητας του λοιπόν δεν άντεχε τους γύρω του γιατί κάθε κίνηση τους τη θεωρούσε χαζή. Αγανακτισμένος λοιπόν πηγαίνει στο γιατρό.

Βαγγέλης: Γιατρέ έχω πολύ υψηλό IQ και δεν αντέχω τους γύρω μου.

Γιατρός: Και τι μπορώ να κάνω για 'σένα;.

Βαγγέλης: Θέλω να μειώσεις το επίπεδο του IQ μου.

Γιατρός: Γνωρίζω κάποια μέθοδο μείωσης IQ, όμως είσαι σίγουρος;

Βαγγέλης: Ναι γιατρέ, δεν αντέχω άλλο। Θέλω να φέρεις το IQ μου στο επίπεδο που έχει ο μέσος όρος του πλανήτη.

Βάζει λοιπόν ο γιατρός τον Βαγγέλη σε μια καρέκλα, τον συνδέει με κάτι καλώδια, και αρχίζει την μείωση του IQ του με τη χρήση του ηλεκτρισμού ενώ ταυτόχρονα ελέγχει σε μια οθόνη το επίπεδο του IQ του Βαγγέλη ούτως ώστε να σταματήσει όταν φτάσει σε φυσιολογικά επίπεδα.
Κατεβαίνει λοιπόν το IQ. 220... 210... 180.. 150... 110... την στιγμή που φτάνει στο 100 ο γιατρός επιχειρεί να σταματήσει την διαδικασία μείωσης IQ. Τα μηχανήματα του όμως μπλοκάρουν...

Bad Religion - New Dark Ages

Posted by Andy Capp | Posted in | Posted on 1:26 μ.μ.

0

Επίθεση με γιαούρτια στον Άδωνι Γεωργιάδη

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 12:58 μ.μ.

0

















Επίθεση με γιαούρτια στον Άδωνι Γεωργιάδη από Matsomenos


ΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΧΑΧΑΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑ...Πεθαίνω!!.......

Κόμικ της Αγριόγατας

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 8:31 μ.μ.

0

Απεργίες πείνας για την ζωή και την αξιοπρέπεια

Posted by Andy Capp | Posted in , , | Posted on 12:58 μ.μ.

0




Σε μια περίοδο όξυνσης του κοινωνικού/ταξικού πολέμου, σε μια περίοδο που το καθεστώς χορεύει σε προεκλογικούς ρυθμούς θέλοντας να παραπλανήσει τους υπηκόους με δημοκρατικά άλλοθι, στις φυλακές-κάτεργα του ελληνικού κράτους, οι πολιτικοί κρατούμενοι μάχονται για την ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους.

Από τις 6/4 οι Αλέξανδρος Μητρούσιας, Γιώργος Καραγιαννίδης και Κώστας Σακκάς έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας διεκδικώντας την άρση των νέων προφυλακίσεων και την άμεση απελευθέρωση της συντρόφισσάς τους, της αναρχικής Στέλλας Αντωνίου λόγω πολύ σοβαρών προβλημάτων υγείας που χρήζουν αντιμετώπισης από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό και απαιτούν την άμεση απελευθέρωση της από τη συνθήκη του εγκλεισμού.

Ακόμα, τα μέλη της Αναρχικής Επαναστατικής Οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς Γεράσιμος Τσάκαλος και Παναγιώτης Αργυρού ξεκίνησαν στις 8/4 απεργία πείνας απαιτώντας την οριστική μεταγωγή τους στις Φυλακές του Κορυδαλλού έχοντας έρθει σε ρήξη με τους ανθρωποφύλακες της Δομοκού και συγκεκριμένα τον επικεφαλής αρχιφύλακα της Δομοκού, τον θρασύδειλο Χρήστο Κλιάρη λόγω της αξιοπρεπούς στάσης των συντρόφων να μην δέχονται σωματικό έλεγχο.

Από 8/4 ξεκίνησε απεργία πείνας αλληλεγγύης στους συντρόφους του και ο Χρήστος Τσάκαλος μέλος της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης θα ξεκινήσουν σταδιακά με τον αναρχικό Θεόφιλο Μαυρόπουλο, την απεργία αν δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των συντρόφων τους.

Κείμενο της Στέλλας Αντωνίου για τους 3 απεργούς πείνας


Πηγή:http://athens.indymedia.org/

Πεθαίνει ο Μπακούνιν και πάει στην κόλαση....

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 2:03 π.μ.

1

Πεθαίνει ο Μπακούνιν και πάει στην κόλαση. Μετά από λίγο καιρό πολιτικών παρεμβάσεων, ξεκινούν εξεγέρσεις και μπάχαλα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της κόλασης. Ο Σατανάς ψιλοφρικάρει και παίρνει τηλέφωνο το Θεό και του λέει:
-Ρε Θεέ έχω εδώ έναν αναρχικό που μου τα'χει κάνει όλα μπάχαλο, να σου τον στείλω μετάθεση πάνω στον παράδεισο που είναι όλα ήρεμα μπας και βρούμε ησυχία να κάνουμε τη δουλειά μας;
Λέει ο Θεός:
-Άντε στειλτον εδώ αλλά μου χρωστάς χάρη
Μετά από ένα μήνα διαμονής του Μπακούνιν στον Παράδεισο, ...


Ψήφος και αποχή: μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των πραγματικών διλημμάτων

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 7:46 μ.μ.

0

Ψήφος και αποχή: μια προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των πραγματικών διλημμάτων


Καθώς βρισκόµαστε στην έναρξη µιας ακόμα προεκλογικής περιόδου, µεγάλο µέρος της κοινωνίας αντιµετωπίζει τις εκλογές σαν ένα µέσο µε το οποίο µπορεί να εκφραστεί, είτε για να δείξει την αντίθεσή του στην πολιτική που ακολουθείται, είτε για ν’ αναδείξει µε την ψήφο του ένα φαινοµενικά καινούριο καθεστώς. Η αναφορά σ’ αυτό το δίπολο «ψήφος δυσαρέσκειας/ψήφος ανοχής», δεν γίνεται τυχαία, αφού στην ελληνική τουλάχιστον κοινοβουλευτική παράδοση και πολιτική ζωή, φαίνεται ν’ αποτελεί τον κανόνα. Άλλωστε, το σύστηµα της αντιπροσωπευτικής, κοινοβουλευτικής δηµοκρατίας, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για µια ουσιαστική συµµετοχή στην διαµόρφωση της πολιτικής ζωής, αφού ο µόνος τρόπος «έκφρασης» της λαϊκής βούλησης είναι εξ ορισµού περιορισµένος σε ένα κλειστό σύστηµα ερωτήσεων και απαντήσεων που θυµίζει τις «πολλαπλές επιλογές» (multiple choice) των σύγχρονων, µεταµοντέρνων εκπαιδευτικών συστηµάτων. Πολλαπλές µεν, αλλά δοτές εκ των προτέρων. Συνεπώς, ούτε καν πολλαπλές µε την ουσιαστική και βαθιά έννοια του όρου.

Κοιτάζοντας την Ιστορία των ελληνικών εκλογών από την ίδρυση του νεο-ελληνικού Κράτους, θα δούµε εκλογικά συστήµατα που ήταν ευθέως προσανατολισµένα ακριβώς σε τέτοιου είδους δίπολα: π.χ. παλιότερα, κάθε κάλπη ήταν χωρισµένη σε 2 τµήµατα. Το αριστερό ήταν µαύρο και το δεξιό λευκό. Σε κάθε εκλογικό τµήµα υπήρχαν τόσες κάλπες όσες και οι υποψήφιοι και ο κάθε ψηφοφόρος µε την ψήφο του (µαύρη ή λευκή) αποδοκίµαζε ή το αντίθετο, συγκεκριµένο υποψήφιο. Αυτές και άλλες παρόµοιου πνεύµατος εκλογικές τακτικές ή συνήθειες, εξελίχθηκαν στη συνείδηση του λαού σε εκλογικά έθιµα που φαίνεται πως είναι βαθιά ριζωµένα.

Άκου, χρυσαυγίτη...

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 11:52 μ.μ.

0

Άκου, χρυσαυγίτη
όπως πιθανόν να καταλάβεις δεν απευθύνομαι στο μαυροτσούκαλο που παρουσιάζεται για φίρερ της οργάνωσής σου. Είναι γνωστή η υπόληψη που έχει στο διεθνές ‘’λευκό κίνημα’’ που τον αποκαλεί «μαύρο λίπος» (τάδε έφη Ρώσος φίρερ). Είναι γνωστή και η σχέση του με τις μυστικές υπηρεσίες, με στοιχεία από πρωτοκλασάτους της οργάνωσής σας που έπαψαν να είναι μέλη σας. Δεν απευθύνομαι στον άρειο και πρώην υπαρχηγό σας, Περίανδρο, που επιχείρησε να εκτελέσει τον φοιτητή Δ. Κουσουρή το 98, στα δικαστήρια Ευελπίδων (είναι ακόμα στη φυλακή;). Δεν απευθύνομαι στον Χρ. Ρήγα που σας μάζευε στο μαγαζί του στον Άγιο Παντελεήμονα και ως βασική εργασία του ήταν η εκτέλεση συμβολαίων θανάτου (τα έχεις μάθει αυτά;). Δεν απευθύνομαι σε κάθε λογής εμπόρους όπως ο Παναγιώταρος ή ιδιοκτήτες γυμναστηρίου στα Χανιά ή συμβολαιογράφους από την Πάτρα ή κάθε λογής στελέχη με καβάντζες κι άκρες στην αστυνομία, στο στρατό, στη ‘’δικαιοσύνη’’ ή στα λεφτά της οικογένειας.

Απευθύνομαι σε σένα, το φτωχό, το νέο, τον κακομοίρη, που ενθουσιάζεσαι με τη ‘’ριζοσπαστική’’ ιδέα «εναντίον όλων» και στο τέλος χτυπάς ανελέητα φτωχούς και κακομοίρηδες μαύρους, μαλλιάδες κι άλλους «αριστεροαναρχοάπλυτους», κάνοντας υποκλίσεις σε όσους (και ξένους) συνεργάζονται με μαφίες και μπάτσους για τα ναρκωτικά, την πορνεία και τα όπλα ή κάνοντας έμμεσα πλάτη σε εμπόρους (και ξένους) που προστατεύονται από τα μορατόριουμ του συστήματος (μάθε κινεζικά και σκάσε, γιατί σε βλέπω πορτιέρη στην ελληνική china town). Γράφω σε σένα που είσαι πίσω από τα ΜΑΤ προστατευμένος κάθε φορά που ‘’συναντιόμαστε’’, που βγαίνεις με το σουγιά και σφάζεις. «Μπράβο συναγωνιστή» σου λένε και συ καμαρώνεις σα γύφτικο σκεπάρνι γιατί αναγνωρίζεται η δράση σου. Όμως το «δεν θα αναλάβουμε ευθύνη» δεν σου το έχουν πει. «Εμείς θα λέμε ότι δεν τα κάναμε εμείς. Εσείς συνεχίστε να βαράτε, να μαχαιρώνετε». Μέχρι πότε όμως, νεαρέ, φτωχέ και κακομοίρη χρυσαυγίτη;

Άκου, χρυσαυγίτη
θα βρεθείς στη φυλακή (ως τελευταία τρύπα στο ζουρνά -για τα μάτια του κόσμου- από την αστυνομία που ενίοτε πιέζεται να συλλάβει και κάποιον από εσάς) αφού θα έχεις μαχαιρώσει διάφορους μελαμψούς, αριστερούς, κοσμοπολίτες, αναρχικούς, που ως γνωστόν «η γη δεν τους ανήκει» αλλά μόνο σ’ αυτούς που έχουν «αίμα και τιμή». Θα βρεθείς μονάχος, ολομόναχος (ομολογώ σε πολύ δύσκολες συνθήκες-έχεις μάθει για το πώς θα σε περιμένουν κάποιοι -δικαίως- στη φυλακή;) αδειασμένος από αυτούς που σου πιπίλισαν τα μυαλά για τον ιστορικό σου ρόλο, να καθαρίσεις τη γη. Το «αίμα και τιμή» σε εκείνες τις συνθήκες –πίστεψέ με- δεν θα σου φανεί καθόλου χρήσιμο.

Άκου, χρυσαυγίτη
επαγγελματικά δεν έχεις άλλη διέξοδο: ναρκωτικά, σωματεμπορία και «πόρτα» σε μαγαζιά. Ο χώρος στον οποίο ανήκεις αυτοχρηματοδοτείται από τον κόσμο της κακιάς νύχτας που αποτελεί εικόνα και ομοίωμά του. Ο σκληρός πυρήνας της αστυνομίας, του στρατού και της ‘’δικαιοσύνης’’ έχει αναπόδραστες σχέσεις με τον υπόκοσμο. Από επάγγελμα; Εντάξει! είναι τα ΜΑΤ, ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ αλλά πόσοι από εσάς θα προλάβουν και πόσους από εσάς θα προσλάβουν; Τι σας απόμεινε: Όπλα, ναρκωτικά, κάθε χρώματος γυναικεία σάρκα, λαθρεμπόριο, εκτελέσεις συμβολαίων θανάτου, μισθοφόροι σε στρατούς. Ξέρεις, όπως οι αμερικανιές που σου αρέσει να βλέπεις σαν διασκέδαση μετά το καθήκον σου να διαβάζεις τους λόγους του φίρερ Μιχαλολιάκου ή στα πιο κρυφά, το «ο αγών μου». Μόνο που οι ταινίες δεν είναι η πραγματική ζωή.

Άκου, χρυσαυγίτη
μιλάς για την Ελλάδα και δεν έχεις διαβάσει ούτε καν, ελληνική ιστορία από τις πηγές της. Διάβασε Σολομό (έστω τον «ύμνο εις την ελευθερίαν» που νομίζεις ότι ψέλνεις όταν γκαρίζεις τις δυο πιο γνωστές από τις στροφές του), διάβασε Ρήγα, Κοραή, διάβασε Κολοκοτρώνη, διάβασε Μακρυγιάννη. Διάβασε το τι έκαναν τα «τιμημένα» SS και η Βέρμαχτ που τόσο θαυμάζεις, στα ελληνικά χωριά, μαζί με τους ιδεολογικούς σου προγόνους. Μάθε για τα Καλάβρυτα, για το Δίστομο, για τα χωριά της Κρήτης για την Καισαριανή και για τόσα άλλα μέρη της Ελλάδας «σου» που εκτελεστήκαν χιλιάδες «συνέλληνές σου» από τα SS και τους ιδεολογικούς προγόνους σου, τα τάγματα ασφαλείας και τους χίτες. Μάθε για το λιμό στην κατοχή που οι θαυμαστοί εγκέφαλοι του εθνικοσοσιαλισμού καταδίκασαν τη χώρα «σου» να πεθαίνει στους δρόμους. Μάθε για τα βασανιστήρια της χούντας, για το Πολυτεχνείο που δεν αντέχεις να ακούς (επειδή σε μάθαν να παπαγαλίζεις για την ηθική φθορά μέρους της γενιάς του), για ότι έκαναν στη χώρα «σου» αυτοί οι αξιωματικοί που έκαναν «το λάθος» να μην μας εξοντώσουν όλους (ποιος από αυτούς τους έλληνες αξιωματικούς της Απριλιανής Χούντας καυχιόταν ότι ήταν στο ολοκαύτωμα τον Καλαβρύτων;-ψάξε). Μάθε για τους αρχαίους έλληνες αλλά από τα κείμενά τους. Διάβασε τους προσωκρατικούς, Αριστοτέλη, Πλάτωνα, διάβασε τους τραγικούς, τον Αριστοφάνη, διάβασε τους κυνικούς, τους στωικούς. Τέλος πάντων διάβασε κάτι από αυτούς-κι όχι για αυτούς. Διάβασε, πραγματικά, για ότι θαυμάζεις και μισείς ταυτόχρονα: για τις πολυεθνικές αυτοκρατορίες των Αλεξανδρινών χρόνων και του Βυζαντίου που διαψεύδουν κάθε προσπάθεια των ηλιθίων ‘’διανοουμένων’’ του «κινήματός» σας να ονοματίζουν ελληνικό κάθε ακύρωση της ελληνικής σκέψης που ως οικουμενική σκέψη εμπεριείχε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία και την αμφισβήτηση.

Άκου, χρυσαυγίτη
θα σου τα έλεγα όλα αυτά μπροστά σου, αν μπορούσα να σου τα πω. Αν δεν φοβόμουν ότι θα με σκοτώσεις ή θα με στείλεις στο νοσοκομείο όπως συνηθίζεις με τους εχθρούς που έχεις στο άδειο σου κεφάλι. Είσαι σχεδόν πάντα κρυμμένος πίσω από τα ΜΑΤ, με τις φαλτσέτες έτοιμες να μου βγάλουν τα εντόσθια. Είσαι πάντα οπλισμένος με ρόπαλα και μαχαίρια κι έτοιμος να μου ανοίξεις το κεφάλι. Αναρωτιέμαι αν ποτέ φτάσουν σε εσένα αυτά που σου γράφω αλλά δεν έχω άλλο τρόπο να σου τα πω.

Άκου, χρυσαυγίτη
δεν είσαι εσύ ο μεγαλύτερος κίνδυνος ούτε φοβάμαι ότι θα δημιουργήσεις κίνημα, πέρα από τις ψήφους στα τυφλά που θα βγάλουν τους αρχηγούς σου, βουλευτές. Ξέρω όμως ότι αν δεν βάλεις τον πισινό σου κάτω, να διαβάσεις και να σκεφτείς, θα σε έχω οπλισμένο απέναντί μου, έτοιμο να με καθαρίσεις.
Και να ξέρεις ότι δεν θα κλάψει μόνο η μάνα μου.
Ο συμμαθητής σου, ο παλιός σου φίλος, ο γείτονάς σου,
ο ξάδερφός σου, ο αδελφός σου, ο συγγενής σου,
ο άνθρωπος της διπλανής σου πόρτας

Από:http://eleftheriakoi.blogspot.com

Δύο Πακιστανοί μετανάστες σκοτώθηκαν και ένας τραυματήστηκε σοβαρά προσπαθώντας να σώσουν ενα ζευγάρη ηλικιωμένων ελλήνων..

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in , | Posted on 11:18 μ.μ.

0

Στο ύψος του Κρυονερίου (Αττική), ένα ζευγάρι ηλικιωμένων επέβαινε σε αυτοκίνητο, το οποίο, υπερπήδησε το ανάχωμα των γραμμών του τρένου και έμεινε πάνω στις γραμμές. Οι δύο επιβαίνοντες εγκλωβίστηκαν μέσα στο αμάξι τραυματισμένοι.
Λίγο πιο πέρα, δούλευαν τρεις
μετανάστες από το Πακιστάν και έτρεξαν να βοηθήσουν। Οι δύο από αυτούς μπήκαν μέσα στο αυτοκίνητο, στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν τους ηλικιωμένους। Τότε, έφτασε το τρένο που έκανε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Αθήνα και με μεγάλη ταχύτητα έπεσε επάνω τους. Από τη σφοδρότατη σύγκρουση το αυτοκίνητο μετατράπηκε σε άμορφη μάζα, σκοτώνοντας το ζευγάρι των ηλικιωμένων και τους δύο Πακιστανούς που είχαν σπεύσει σε βοήθεια. Ο τρίτος Πακιστανός που ήταν έξω από το αυτοκίνητο τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
Οι Πακιστανοί μετανάστες που έπεσαν νεκροί προσπαθώντας να σώσουν 2 Έλληνες έχουν ονόματα.
Είναι οι Humayun Anwar (Χομαγιούν), ο μικρότερος νεκρός, γεννημένος στις 4 Αυγούστου 1993 και δεν είχε κλείσει ούτε τα 19! Ο δεύτερος, ο Wakar Ahmed (Βακάρ, ή Αφζάλ για τους φίλους του) ήταν γεννημένος στις 1 Ιανουαρίου 1979 και ήταν 33 χρονών.

____________________________
______________________________
_________________________________

Λαθραίες ζωές… λαθραίοι θάνατοι
της Teresa Corvino.
Δυο νέοι μετανάστες θυσίασαν τη ζωή τους για να σώσουν τη ζωή δύο ηλικιωμένων ελλήνων. Άβολος θάνατος για Χρυσή Αυγή, ΛΑΟΣ και ΝΔ ( χαλάει τη σούπα μετανάστης = εγκληματίας) . Αδιάφορος για τις λοιπές «προοδευτικές» δυνάμεις
(οι ομοεθνείς τους που πιθανόν ήταν οι μόνοι που συγκλονίστηκαν, δεν ψηφίζουν).
Αδιάφορος για τα ΜΜΕ, δεν προσφέρεται για οξείες αντιπαραθέσεις στα παράθυρα.
Ούτε τα αντανακλαστικά των «αγανακτισμένων» άγγιξε.

Δεν έχει τίποτα το αντιμνημονιακό αυτός ο θάνατος, για να μας βγάλει στους δρόμους.
Άχρηστος θάνατος για όλους, αξίζει μόνον …τη σιωπή μας…
Μπήκα στον τοίχο «φίλων» που επί σειρά ημερών θρηνούσαν , αγανακτούσαν καλούσαν σε κινητοποιήσεις για τον αυτόχειρα φαρμακοποιό ….ούτε μια λέξη για τους πακιστανούς Humayun Anwar, ετών 18 (!) και τον Wakar Ahmed , ετών 33.
Επιλεκτική ευαισθησία, επιλεκτική προοδευτικότητα!
Και η πολιτεία(κυβέρνηση, κόμματα, και λοιπές ευαίσθητες οργανώσεις – αλήθεια πού είναι οι της Υπατίας;) ούτε ένα ευχαριστώ!
Η θυσία τους δεν αξίζει ούτε 3.000 ευρώ τόσα χρειάζονται για να επιστραφούν οι δύο σοροί στην πατρίδα τους και να τους κλάψουν οι δικοί τους. Βγήκαν λοιπόν στην επαιτεία… ΝΤΡΟΠΗ!!!”

_________________________________
_____________________________
____________________
Υπάρχει μεγάλη ανάγκη χρημάτων για την μεταφορά των σορών στο Πακιστάν. Απαιτούνται περίπου 3000€ και για τον καθένα . Για αυτό το σκοπό, υπάρχει ο παρακάτω λογαριασμός:
Εθνική Τράπεζα:
Αριθμός λογαριασμού : 662/610130-57 στο όνομα NADEEM QAISER LATIF (θείος του 19χρονου και παιδικός φίλος του Wakar)
IBAN: GR9501106620000066261013057


Τοπικές κοινωνίες «εγκαταλείπουν» το Ευρώ

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in , | Posted on 4:04 μ.μ.

0

Τοπικές Εναλλακτικές Μονάδες (ΤΕΜ) έναντι Ευρώ χρησιμοποιούν για τις συναλλαγές τους εκατοντάδες πολίτες οι οποίοι συμμετέχουν σε παζάρια ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών. Πρωτοπόρο στην Ελλάδα, το Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας απαριθμεί 750 μέλη και διαμηνύει: «Καλώς ήρθατε στην κοινωνική οικονομία».

Ωθούμενοι από το αντίστοιχο παράδειγμα της Αργεντινής, εμπνευστές της εγχειρήματος ήταν απλοί πολίτες του Βόλου, ανάμεσα στους οποίους ένας ιερέας, τρεις μηχανικοί, μια καθηγήτρια Αγγλικών και ένα στέλεχος της τοπικής Ένωσης Καταναλωτών. Βρέθηκαν όλοι τους πριν από 2 χρόνια ως εθελοντές για την επισκευή ενός κτιρίου της πόλης. «Όλοι όσοι συμμετέχουμε θέλουμε πρωτί
στως να βρεθούμε μεταξύ μας, να ‘πούμε τον πόνο μας’ και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον», εξηγεί στο tvxs.gr η Αγγελική Ιωαννίτη, συντονίστρια στο σημείο Συναλλαγής Βόλου.
«Η μία ΤΕΜ αντιστοιχεί σε ένα ευρώ. Όποιος προσφέρει ένα προϊόν ή υπηρεσία ορίζει το ποσοστό συμμετοχής επί της συναλλαγής η οποία αφορά από ψωμί έως ιατρικές υπηρεσίες. Αν για παράδειγμα κοστίζει κάτι 10 ευρώ και το ποσοστό συμμετοχής είναι 50-50, τότε ο ενδιαφερόμενος θα πληρώσει 5 ευρώ και 5 ΤΕΜ, τα οποία μπορεί να σημαίνουν χόρτα, λάδι, αυγά, σαπούνι έως και υδραυλικά. Οι συναλλαγές γίνονται ηλεκτρονικά», εξηγεί η κ. Ιωαννίτη.

Ερρίκο Μαλατέστα: Η ιδιοκτησία

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 1:37 μ.μ.

0


Οι αντίπαλοι μας, ιδιοτελείς υπερασπιστές του συστήματος, συνηθίζουν να λένε, προκειμένου να υπερασπίσουν το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία, ότι αυτό αποτελεί συνθήκη και εγγύηση της ελευθερίας.
Συμφωνούμε μαζί τους. Μήπως διαρκώς δεν επαναλαμβάνουμε ότι ο φτωχός είναι δούλος; Τότε, γιατί είναι αντίπαλοι μας; Ο λόγος είναι σαφής και συνίσταται στο ότι, στην πραγματικότητα, η ιδιοκτησία την οποία υπερασπίζονται είναι η καπιταλιστική ιδιοκτησία, δηλαδή ιδιοκτησία η οποία επιτρέπει σε ορισμένους να ζουν από την εργασία των άλλων, και η οποία, επομένως, προϋποθέτει μια τάξη απόκληρων, ακτημόνων, αναγκασμένων να πωλούν στους ιδιοκτήτες την εργατική τους δύναμη λιγότερο, από όσο αξίζει.

Τζον Χόλογουεη: «Θα παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην τεμπελιά…»

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 1:17 μ.μ.

0

Η ομιλία του Χόλογουεη στο Left Forum στη Νέα Υόρκη: Ναι, έχετε δίκιο, είμαστε τεμπέληδες και θα παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην τεμπελιά.
Από την εφημερίδα Δράση
Για μένα είναι πραγματικά ευχάριστο αλλά και λίγο τρομακτικό να βρίσκομαι εδώ μαζί σας, επειδή στην πραγματικότητα είναι η πρώτη φορά που μιλάω στην καρδιά της σατανικής αυτοκρατορίας. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω θερμά τους φρουρούς της πύλης στο αεροδρόμιο χτες που με άφησαν να μπω και να σας επισκεφθώ σ’ αυτή τη γη της «ελευθερίας», που μου επέτρεψαν να έρθω να σας δω στη φυλακή σας. Ίσως με άφησαν να περάσω επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει μια ανταρσία στη φυλακή, μια εξέγερση στην καρδιά της αυτοκρατορίας.

Είμαστε εδώ για να γιορτάσουμε το 2011 που ξεχειλίζει στο τρέχον έτος, το 2012. Ένα έτος γεμάτο από ένδοξες εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο, καθώς η ανυπακοή μας έκανε ξεκάθαρο ότι εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου. Είμαστε η κρίση του κεφαλαίου και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Αρκετά πια με το να λέμε ότι φταίνε οι καπιταλιστές, ότι είναι λάθος των τραπεζιτών. Η ίδια η σημασία αυτών των λόγων δεν είναι μόνο παράλογη αλλά και επικίνδυνη, επειδή μας θυματοποιεί. Το κεφάλαιο είναι μια σχέση κυριαρχίας και η κρίση του είναι κρίση της κυριαρχίας αφού οι κυρίαρχοι δεν είναι ικανοί να κυριαρχούν αποτελεσματικά. Μετά κατεβαίνουμε στους δρόμους και τους λέμε ότι είναι δικό τους λάθος; Τι λέμε ακριβώς; Ότι δεν ασκούν κυριαρχία αρκετά αποτελεσματικά; Είναι σίγουρα καλύτερο να δεχτούμε την πιο απλή εξήγηση και να πούμε ότι αν η σχέση κυριαρχίας βρίσκεται σε κρίση αυτό συμβαίνει επειδή οι κυριαρχούμενοι δεν πειθαρχούν αρκετά, επειδή δεν υποκλίνονται επαρκώς. Η έλλειψη υποταγής μας είναι η αιτία της κρίσης.

Το κεφάλαιο δεν είναι μόνο ένα σύστημα αδικίας, είναι ένα σύστημα που επιταχύνει την εκμετάλλευση, που εντείνει την καταστροφή. Αυτό μπορεί να αποδειχτεί με πολλούς τρόπους, με το νόμο της αξίας και τη συγκρότηση της αξίας από τον κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας ή από τις θεωρίες για την πτωτική τάση του κέρδους. Το νόημα ωστόσο είναι ότι το κεφάλαιο είναι μια δυναμική που επιτίθεται. Υπάρχει μια ατέρμονη προσπάθεια να κινείται συνεχώς πιο γρήγορα, ένας αέναος μετασχηματισμός του τι σημαίνει καπιταλιστική εργασία. Αυτό δεν αφορά μόνο την εντατικοποίηση της εργασίας στα εργοστάσια αλλά την συνεχώς αυξανόμενη υποταγή όλων των εκφάνσεων της ζωής στη λογική του κεφαλαίου. Η ίδια η ύπαρξη του κεφαλαίου είναι το αδιάλειπτο στρίψιμο της βίδας και η κρίση είναι απλώς η εκδήλωση ότι η βίδα δεν βιδώνεται αρκετά γρήγορα, ότι κάπου συναντά αντίσταση. Αντίσταση στους δρόμους και τις πλατείες ίσως, οργανωμένη αντίσταση σίγουρα, αλλά επιπλέον ίσως είναι η αντίσταση των γονιών που θέλουν να παίξουν με τα παιδιά τους, των εραστών που θέλουν να μείνουν μια ώρα ακόμη στο κρεβάτι, των φοιτητών που σκέφτονται ότι χρειάζονται χρόνο για κριτική σκέψη, των ανθρώπων που ακόμα ονειρεύονται ότι είναι άνθρωποι. Εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου, εμείς που δεν σκύβουμε αρκετά το κεφάλι, εμείς που δεν τρέχουμε αρκετά γρήγορα.

Περί αυτοκτονίας... Ενοχική θυσία ή κραυγή ελευθερίας;

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 12:34 μ.μ.

0

Μια αυτοκτονία ήταν αρκετή για να φέρει τη σπίθα της εξέγερσης στην Τυνησία, όμως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα έθεσε σε περισυλλογή και τα δυο στρατόπεδα του ταξικού πολέμου που διεξάγεται. Η αστική τάξη το αποσιώπησε το γεγονός και κατέστειλε με πρωτοφανή βιαιότητα τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, οι εξεγερμένοι άρχισαν να σκέφτονται: ναι, είναι τόσο δραματικά τα πράγματα στην Ελλάδα που μπορεί να χρειαστεί μια τέτοιου είδους πράξη για να αφυπνιστούν οι κοιμισμένες συνειδήσεις. Κατάφερε όμως και κάτι άλλο πολύ σημαντικό ο Δημήτρης Χριστούλας. Να φέρει στην επιφάνεια όλες αυτές τις ψυχές των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους με δική τους επιλογή, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια της κρίσης (που μετριούνται ήδη σε αρκετές εκατοντάδες) αλλά και τα προηγούμενα χρόνια. Κατάφερε να φέρει στο φως, την ψυχολογία του ανθρώπου που αποφασίζει να αυτοκτονήσει, όχι πια σαν μια πράξη κατακριτέα, που κατακλύζεται από λύπηση ή και περιφρόνηση αλλά σαν μια πολιτική πράξη αντίστασης.

Η αυτοκτονία είναι μια πράξη πολύ προσωπική αλλά ταυτόχρονα είναι μια ανοιχτή διαμαρτυρία κατά των δυσανάγνωστων αποφάσεων. Αλήθεια, τι κοινωνία είναι αυτή, στην οποία μέσα στην αγκαλιά εκατομμυρίων βρίσκεις τη βαθύτερη μοναξιά, στην οποία κάποιον μπορεί να τον καταλάβει ακατανίκητη επιθυμία αυτοκτονίας, χωρίς να το καταλάβει κανείς; Αυτή η κοινωνία δεν είναι κοινωνία, είναι όπως λέει ο Ρουσώ, μια έρημος που την κατοικούν άγρια θηρία.

Στην ελληνική κοινωνία που σήμερα παρά ποτέ είναι τόσο δεμένη με όλες τις στρεβλές πλευρές που επέβαλε ο χριστιανισμός, δεν βρήκε τόπο το δικαίωμα στη ζωή, άρα και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση της ζωής (δηλαδή εν τέλει και το δικαίωμα στο θάνατο). Η αυτοκτονία ακόμα και σήμερα θεωρείται κάτι κατακριτέο, μια πράξη εγωισμού και δειλίας, και τελικά κάτι που δεν θέλουμε να καταλάβουμε, μην μπορώντας να διαβάσουμε τα μηνύματα, τις κραυγές αλήθειας που υπάρχουν πίσω από αυτήν. Κι αν αυτή λαμβάνει χώρα σε συνθήκες μιας οικονομικής κρίσης σαν κι αυτή που ζούμε σήμερα, και καταντάει να γίνεται “επιδημιακή”, τότε μπορεί ίσως πιο εύκολα να λοιδωρηθεί από αυτούς που το μόνο που καταλαβαίνουν είναι η υποταγή.

Πολύ λεπτά χτισμένες είναι αυτές οι αντιλήψεις πάνω σε όλο το οικοδόμημα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ο φτωχός είναι βλάκας, κάποιος που δεν είχε τα “ανάλογα” προσόντα για να πάει μπροστά. Ο άνεργος είναι τεμπέλης, και θα πρέπει να ντρέπεται που έχασε τη δουλειά του και ακόμα περισσότερο να ντρέπεται όταν δεν μπορεί να βρει άλλη. Ο άρρωστος είναι άχρηστος και γκρινιάρης και σίγουρα υπάρχει μια κατάσταση που υποδηλώνει κάποια “γενετική” αδυναμία να ανταποκριθεί στα καθημερινά του “καθήκοντα”. Η ίδια επέκταση γίνεται για τους ηλικιωμένους, τα παιδιά, τις εγκύους, τις λεχώνες. Σε μια κοινωνία που η εργασία γίνεται αυτοσκοπός και παράλληλα υπέρτατος σκοπός στο δρόμο της απόλυτης εκμετάλλευσης του κεφαλαίου, οι “μη παραγωγικοί” είναι οι απόκληροι.

Σε αυτήν την κοινωνία, που η επιβίωση του ισχυρότερου παρουσιάζεται όχι απλά σαν νόμος αλλά και σαν καθήκον μας απέναντι στην “ανάπτυξη” μιας χώρας ή ενός συστήματος, υπάρχει μια πράξη πιο ισχυρή και πιο μεγάλη από αυτήν της αυτοκτονίας; Η αριστερά θα μπορούσε να δώσει μια εύκολη απάντηση σε αυτό: ο δρόμος της πάλης, του αγώνα. Τι γίνεται, όμως, όταν ένας αγωνιστής σαν το Δημήτρη Χριστούλα αποφασίζει να αυτοκτονήσει; Καταρρίπτονται τα παραδοσιακά σχήματα που παρουσιάζουν τον αγωνιστή ως τον απολύτως υπομονετικό άνθρωπο, που είναι ικανός να αποδεχτεί κάθε είδους θυσία, βασανιστήρια, διωγμούς, την εκμηδένιση της προσωπικότητάς του για κάποιο φαντασιακό “γενικό καλό”. Αυτά τα ηθικά διδάγματα περί καθημερινής αυτοθυσίας είναι τόσο συντηρητικά που πλησιάζουν, αν όχι ταυτίζονται, με το καντιανό καθήκον της αυτοσυντήρησης. Ρέπουν με τον τρόπο του κεφαλαίου προς στην εργασία και το “ιερό” μας καθήκον να “απελευθερωθούμε” μέσα από αυτή. Συνιστούν έναν ψεύτικο κόσμο όπου είναι διαρκής ανάγκη να παραμυθιαζόμαστε σε προσωπικό και πολιτικό επίπεδο για το πόσο ανίκανοι είμαστε να πράξουμε μια συνολική ανατροπή. Και πρέπει κάθε φορά να περιμένουμε υπομονετικά κάποιες “συνθήκες” να ωριμάσουν.

Αυτό το κείμενο δεν είναι μια προσπάθεια ερμηνείας της πράξης του Δημήτρη αλλά ούτε και θεοποίησης της πράξης του. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά σημείωσε και ένας σύντροφος, το δυικό ανάλογο του θανάτου δεν είναι η ζωή αλλά η ζωή με αξιοπρέπεια. Η πράξη του θα θαφτεί πίσω από τα πρέπει του καθενός και ενοχικά θα αποκρυφτεί αυτό που πραγματικά είναι: μια κραυγή ελευθερίας, μια κραυγή αξιοπρέπειας, μια αναζήτηση της αλήθειας και του τι κάνουμε. Θα ήταν άτιμο από μέρους μου να ερμηνεύσω την πράξη του ενώ αυτός τόσο ξεκάθαρα παρουσίασε την επιλογή του. Ούτε είναι ο αποχαιρετισμός στα όπλα για τον Δημήτρη. Το πρόσωπό του, άλλωστε, το βλέπω κάθε μέρα στους ανθρώπους που λένε την αλήθεια τους, κι αυτό είναι δείγμα υγείας σε μια βαριά άρρωστη κοινωνία. Σε μια κοινωνία που πέφτει από τον 6ο όροφο μιας πολυκατοικίας και καθώς πέφτει σκέφτεται “μέχρι εδώ όλα καλά”. Μην ψάχνετε κάποιον ηθικό αυτουργό για να δικαιολογήσετε αυτά που δεν καταλαβαίνετε. Τις αυτοκτονίες στο στρατό, τον πατέρα που αυτοπυροβολήθηκε γιατί δεν μπορεί να θρέψει τα παιδιά του, τον ηλικιωμένο που νιώθει ότι είναι βάρος. Οι κραυγές τους μας παρακινούν να ξυπνήσουμε, να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να αναρωτηθούμε: πότε ήταν η τελευταία φορά που κάναμε κάτι που πραγματικά θέλαμε;

Υ.Γ.: Ένας δυσκίνητος μπουρζουάς, ο οποίος τοποθετεί την ψυχή του, τη δουλειά του και το θεό του στο εμπόριο, μπορεί να τα βρει όλα αυτά πολύ ρομαντικά και να αρνηθεί τον πόνο του που δεν καταλαβαίνει, χαμογελώντας ειρωνικά: η περιφρόνησή του δεν μας εκπλήσσει. Τι άλλο να περιμένει κανείς από τους ανθρώπους του 3%, οι οποίοι ούτε που φαντάζονται ότι μέρα με τη μέρα δολοφονούν τον εαυτό τους, την ανθρώπινη φύση τους. Αλλά τι να πεις για τους καλούς ανθρώπους, οι οποίοι παριστάνουν τους ευσεβείς, τους μορφωμένους, και επαναλαμβάνουν τις ίδιες προστυχιές;

Σημ.: Τα πλάγια είναι αποσπάσματα από το βιβλίο “Περί αυτοκτονίας” του Καρλ Μαρξ, που είναι βασισμένο στη μαρτυρία του Jacques Peuchet (Κ. Μαρξ, Περί αυτοκτονίας, μετάφραση Θ. Παρασκευόπουλος, εκδόσεις Νήσος, 2003).

Σημείωμα του 77χρονου συνταξιούχου Δημήτρη Χριστούλα που εδωσε τελος στη ζωή του χτες στη πλατεια συνταγματος...

Posted by Andy Capp | Posted in | Posted on 7:24 μ.μ.

1

The Tsiri Band - Το τραγούδι της αλληλεγγύης

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in | Posted on 7:16 μ.μ.

0




Μουσική: Αλέκος Ξένος
Στίχοι: Απόστολος Σπήλιος

Video clip της διασκευής της Tsiri Band πάνω στον ύμνο της οργάνωσης "Εθνική αλληλεγγύη", της πρώτης πανελλαδικής αντιστασιακής οργάνωσης που συστάθηκε τον Ιούνη του 1941 ενάντια στην κατοχή και το φασισμό.

"Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο."
Παραγωγή: Τσιριτσάντσουλες 2012
Δείτε και ακούστε περισσότερο The Tsiri Band εδώ: http://www.tsiri.tv/?videoscategory=music
www.tsiri.tv
www.tsiritsantsoules.gr


Στίχοι

Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο
στους δρόμους θα κριθεί ο σατράπης
κι απ την σκλαβιά θε να φυτρώσει
το νέο βλαστάρι της αγάπης.

Στους δρόμους, στους δρόμους και πάντα μαζί σας
αδέλφια που πέσατε απ άδικο βόλι
μαζί σας στο θάνατο, μαζί σας στη νίκη
μαζί σας σκορπάμε της γης την ασβόλη

Μπουντρούμια, κάτεργα, εξόρίες,
στρατόπεδα ματωβαμμένα
χιλιάδες μας κρατούν αδέλφια
απ το πλευρό μας αρπαγμένα

Στους δρόμους, στους δρόμους μανάδες γυναίκες
πικρές αδελφούλες με μαύρα μαντήλια
ποτάμι η οργή τους θολό φουσκωμένο,
κατάρα δονεί τ άχρωμα τους τα χείλια.

Φλογάτος κρίνος έχει ανθίσει
πληγή ανοιχτή όλη η Ελλάδα
του μαρτυρίου της καίει και λιώνει
χεριών καμμένων η λαμπάδα.

Στους δρόμους, στους δρόμους που βάφτηκαν μ αίμα
στο σπίτι που κλείστη στα μαύρα ντυμένο
στη μάνα τ αντάρτη και δίνω και δίνω
κοντά μ απαγγιάζει παίδί πεινασμένο.

Ψηλα τα στήθια σας αδέρφια
ψηλα οι γροθιές σας, σφιχτά οι γραμμές μας
της Εθνικής Αλληλεγγύης
αμέτρητες οι φάλαγγες μας.

Στους δρόμους, στους δρόμους που βάφτηκαν μ αίμα
της νέας ζωής ανατέλλει η αλήθεια
του κόσμου θεμέλιο αγάπη και γέλιο
φουσκώνουν πλατιά πανανθρώπινα στήθια.

Το κάζο των χρυσάυγουλων στο Τζάντε

Posted by ΟΥΣΤ! | Posted in , , , | Posted on 4:00 μ.μ.

6


Σε κάθε προπατζίδικο σε κάθε καφενείο,
στα χείλη των Ζακυνθηνών, ένα είναι τ' αστείο  ।

Στη στήλη των πεσόντονε οπ' ούρταν στολισμένοι,
επήγαν για στεφάνωμα, μα φύγαν κουρεμένοι  ।

Μπροστά πηγαίν΄ ένα μουρλό απ΄ τη Κουκουναρία,
ξοπίσ΄ ο Φούγας ο Μαρής, ρουφιάνος μ΄ιστορία  ।

Μα κάποια χέρια ξαφνικά τη στέφανο αρπάζουν,
κι αφήνουν τα χρυσαύγουλα να κλαίνε να μπλαντάζουν  ।

Στα κόκαλα ευτούνενε που κάποτε σκοτώσαν,
τη στέφανο τη βρωμερή ποτές δεν απειθώσαν.